Soms lees je een boek waarvan je pas jaren later beseft dat het iets in gang heeft gezet.
Voor mij is De schat van Orval zo’n boek.
Ik was een tiener toen ik het voor het eerst las. Ik herinner me nog hoe bijzonder ik het vond dat ik zelf keuzes mocht maken. Dat die ervaring mijn liefde voor interactieve verhalen zou doen ontluiken, wist ik toen nog niet.
Sterker nog: ik was het boek zelfs bijna vergeten. Pas toen ik me afvroeg waar ik voor het eerst had kennisgemaakt met het genre, ontstond een groot verlangen om het terug te vinden.
De schat van Orval
Titel: De schat van Orval
Auteurs: Patrick Bernauw en Guy Didelez
Illustraties: Jan Bosschaert
Eerste druk: 1992, Vakantie-TOP (jongerenmagazine). Uitgeverij Averbode.
Achtste druk: 2014, Hardcover. Uitgeverij Abimo.
Vincent en Robby brengen hun vakantie door op een camping in de Ardennen. Tijdens hun omzwervingen ontmoeten ze Katia en Ellen, die deelnemen aan een archeologisch opgravingskamp bij de Abdij van Orval. Wanneer geruchten over een verborgen schat opduiken, verandert een saaie vakantie langzaam in een spannend mysterie.
Boek ✦✧✧✧✧ Spel
Mijn eigen zoektocht naar De schat van Orval
Meer dan een jaar lang zocht ik ernaar. Dat is ontzettend lastig als je je niet eens de titel of auteur herinnert. Zelfs het plot had ik niet helemaal onthouden. Ik deed beroep op internetfora, nam contact op met mijn middelbare school en vroeg zelfs AI om hulp. Helaas zonder resultaat.
Ik stond op het punt om de zoektocht op te geven, maar besloot om nog één ding te proberen. Ik stuurde een mailtje naar De Domijnen. En eigenlijk had ik het moeten weten: er is niets wat een bibliothecaresse niet kan. Via haar netwerk kreeg ik toevallig op mijn verjaardag het verlossende antwoord:
“Klinkt als De schat van Orval.”
Ik denk dat de buren mijn vreugdekreet hebben gehoord.
Niet veel later vond ik een tweedehands exemplaar van precies dezelfde druk die ik vroeger had gelezen. Dit is ongetwijfeld mijn meest nostalgische verjaardagscadeau ooit.
Houd het verhaal meer dan 30 jaar later nog steeds stand?
Hoewel ik allang niet meer tot de doelgroep behoor, blijf ik er ontzettend van genieten. Al helpt het nostalgische sausje wel.
De schat van Orval leest heerlijk vlot. De auteurs schrijven met een flinke streep brutale humor, waardoor de vaart er goed in blijft. De Franse namen zijn voor mij het lastigst om uit elkaar te houden. Af en toe moest ik even terugbladeren. Wie was dat ook alweer? In de kantlijn laten Didelez en Bernauw persoonlijk van zich horen. Hun commentaar heeft dezelfde brutale toon als het verhaal en helpt om niet helemaal de weg kwijt te raken.
Vanaf hoofdstuk 17 tempert mijn enthousiasme wat. De schrijvers geven toe dat ze niet weten welk pad ik heb gevolgd. Ik vind het jammer dat hoofdstuk 17 daardoor als een samenvatting aanvoelt. Alles wordt nog eens bij elkaar gebracht, waardoor het idee van zelf je pad kiezen een beetje wordt ondergraven. Ik heb dan wel verschillende routes gevolgd, maar uiteindelijk krijg ik toch uitgelegd hoe die routes bij elkaar komen.
Spannende opbouw, maar een race naar het einde
Vanaf dan gaat het verhaal plotseling in sneltreinvaart. Hoofdstukken 17 en 18 voelen behoorlijk gehaast. Daarna mag ik nog kiezen uit drie verschillende eindes, maar ook daar heeft mijn eerder gekozen pad geen enkele invloed op. Het is dus niet zo dat ik door mijn keuzes bij een specifiek einde uitkom.
Jammer, want de spannende opbouw belooft een minstens zo spannend slot. De drie eindes voelen echter net zo gehaast als de hoofdstukken die eraan voorafgaan. Na alle omwegen had ik graag wat langer van de ontknoping genoten.
De schat van Orval bracht me op het juiste pad
Dit boek opende voor mij de deur naar een heel nieuw soort verhalen: verhalen waarin je als lezer keuzes mag maken. Die keuzes bleken minder invloed te hebben dan ik me herinnerde, maar dat deed niets af aan het plezier dat ik mijn eigen route kon bepalen.
Didelez en Bernauw waren zeker niet de eersten die een interactief verhaal schreven, maar ze waren wel mijn eerste kennismaking met het genre. Daarom zal dit boek altijd een speciaal plekje in mijn hart houden.
Wat heb ik geleerd van De schat van Orval?
Dit boek herinnert me eraan dat je het verhaal moet schrijven dat je zelf wilt schrijven. Niet alleen omdat op iedere bladzijde het plezier van de auteurs voelbaar is, maar ook omdat De schat van Orval oorspronkelijk maar een kort leven leek te zijn beschoren. Dankzij de volharding van Didelez en Bernauw bleef het boek echter tientallen jaren verkrijgbaar en verdween het pas in 2024 definitief uit de handel, ruim dertig jaar na de oorspronkelijke uitgave.
Dat vind ik misschien nog wel de mooiste les van allemaal. Soms is het enige wat een bijzonder verhaal nodig heeft, een paar schrijvers die koppig genoeg zijn om erin te blijven geloven. En wie weet… Misschien blijkt dertig jaar later dat het de koers van een spelauteur in gang heeft gezet.
Lees wat de schrijvers zelf zeggen over De schat van Orval
Meer lezen?
Samenwerken?
Ja graag! Stuur me een mailtje voor een vrijblijvend gesprek.
Je hoeft nog niets te beslissen, enkel of je koffie of thee wilt.